Εισαγωγικό σημείωμα από το Γενικό Γραμματέα του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Κοινωνικής Ασφάλειας, Καθηγητή Danny Pieters

Συνεργασίες δημόσιου- ιδιωτικού τομέα στην κοινωνική ασφάλεια

Η διοίκηση των επιμέρους θεσμών κοινωνικής προστασίας βρίσκεται στις περισσότερες χώρες στην αρμοδιότητα δημόσιων φορέων ή φορέων υπό άμεση κρατική εποπτεία. Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται διεθνώς η εμπλοκή ιδιωτικών, μη κερδοσκοπικών ή και κερδοσκοπικών οργανισμών, που καλούνται να διαδραματίσουν ρόλο στη λειτουργία του δημόσιου συστήματος κοινωνικής ασφάλειας. Συνεργασίες δημόσιου- ιδιωτικού τομέα αναδύονται κατ’ αυτόν τον τρόπο και στον τομέα της κοινωνικής ασφάλειας. Το συνέδριο αυτού του έτους θα επικεντρωθεί ακριβώς σε αυτού του είδους τις συνεργασίες.

Σε ένα πρώτο επίπεδο, θα εξεταστεί η σχέση μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών φορέων. Πώς μπορεί να διασφαλιστεί ότι το δημόσιο συμφέρον, που χαρακτηρίζει την κοινωνική ασφάλιση, τυγχάνει διασφάλισης σε ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος; Ποια είναι τα συνταγματικά όρια σε συνεργασίες δημόσιου – ιδιωτικού τομέα στην κοινωνική προστασία; Τα θεωρητικά αυτά ζητήματα θα αποτελέσουν τη βάση για τα θέματα που θα συζητηθούν στη διάρκεια του συνεδρίου. Πράγματι, εφόσον αναδειχθούν οι ειδικοί σκοποί και οι αξίες που υπηρετεί η κοινωνική προστασία μπορεί να διερευνηθεί αν και με ποιο τρόπο αυτοί μπορούν να υπηρετηθούν και από ιδιώτες.

Σε μια δεύτερη ενότητα, αναλύεται η δυνατότητα συνεργασιών δημόσιου - ιδιωτικού τομέα στην κάλυψη κοινωνικών κινδύνων, όπως το γήρας, τα εργατικά ατυχήματα και η ανεργία. Στα θέματα που θα προσεγγιστούν περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: ποια είναι η ευθύνη του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, όταν μέρος των υποχρεωτικών συνταξιοδοτικών παροχών βασίζεται στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα χρηματοδότησης, τη διαχείριση κεφαλαίων των οποίων έχουν ιδιωτικοί και ενίοτε κερδοσκοπικοί φορείς; Ποιες είναι οι επιπτώσεις της παρούσας κρίσης για την κατανομή της ευθύνης μεταξύ των δημόσιων και των ιδιωτικών φορέων; Ποιος είναι ο ρόλος των ιδιωτικών ασφαλιστικών επιχειρήσεων, όταν συμπράττουν στην κάλυψη για τον κίνδυνο εργατικών ατυχημάτων; Γιατί παρατηρείται, ειδικά σε αυτό τον τομέα, η δραστηριοποίηση επιχειρηματιών εδώ και αρκετές δεκαετίες; Μπορούν τα δημόσια συστήματα ανεργίας και οργανισμοί μεσολάβησης να επωφεληθούν από την εμπειρία ιδιωτικών γραφείων ευρέσεως προσωρινής ή μερικής απασχόλησης;

Τα ειδικά θέματα που αφορούν τις συνεργασίες δημόσιου- ιδιωτικού τομέα στις υπηρεσίες υγείας θα αντιμετωπιστούν στην τρίτη ενότητα του συνεδρίου από νομική και οικονομική σκοπιά. Η δημόσια υγειονομική προστασία, είτε λειτουργεί ως ασφάλιση υγείας είτε ως εθνικό σύστημα υγείας, συνήθως προϋποθέτει και κάποια μορφή εμπλοκής του ιδιωτικού τομέα, είτε πρόκειται για ιδιώτες ιατρούς ή κλινικές είτε για ιδιωτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις. επίσης, η διάκριση μεταξύ βασικών παροχών ασφάλισης υγείας και προαιρετικών συμπληρωματικών παροχών υγείας θέτει κρίσιμα ερωτήματα ως προς τις σχέσεις μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.

Στη συνέχεια, νέοι επιστήμονες θα παρουσιάσουν την ερευνητική τους εργασία και θα ακολουθήσουν περιπτωσιολογικές μελέτες (case studies) από την Ελλάδα και την Ισπανία. Τέλος, το συνέδριο θα εστιαστεί στη σχέση δημόσιου – ιδιωτικού κατά την εισαγωγή και χρήση της πληροφορικής στην κοινωνική διοίκηση.